Dilemma van een apotheker die al te lang in het vak zit
Niet het antwoord, niet de feiten,
Niet de omstandigheden, noch de tijd en
Alle mensen die me informeren
Tot vervelens toe
Maar de vragen, en de zoektocht
En de spinsels die worden gewrocht
Om te voorzien aan “waar?” en “hoe?”
Oh, die laten me zo moe…
En de bladen en de kranten
En de patienten en de klanten
En de zorgeloze wereld
Soms ingewikkeld in gips
Doen me beven en overgeven
Wensen niet meer verder te leven
En ik schiet door van down’s in dip’s
“Waarom?” en “wanneer?” krijgen me zo pips…
Tot de ware, juiste reacties
Altijd net die zijn die precies
Me in het achterhoofd raken
Als een welgemikte riek
Ik stort neer onder gemompel,
Bereik de toonbank met veel gestrompel,
Gebaar en uit met veel mimiek;
“Wie?” en “waarvoor” maken me ziek



