Ave WC!
Elke zomer weer trekken duizenden mensen
Naar het vakantieland van hun dromen en wensen
Maar ondanks de reisgeneugtes van Fruitella en Hanson
Zijn er toch nog wat dingen die de meesten verwensen
Zelfs de kleinsten onder ons kennen het droevige relaas
Van in de file staan met een overvolle blaas
Waar elk uithangbord een redding lijkt, maar helaas,
Zonder man/vrouw icoon biedt het geen enkel soelaas
Minuten worden kwartieren, en die worden weer uren
Terwijl je je wanhopig afvraagt hoe lang het nog moet duren
Voor je naar de binnenkant van een toilethokje mag turen
Na al deze ontberingen te hebben moeten verduren
Zelfs de mythische helden ondervonden een beter lot;
Hoewel Prometheus natuurlijk zijn rotsachtig schavot
Nooit zou verkiezen boven de porseleinen pot
Bevond hij zich tenminste nooit voor een wc op slot
En ook Sysiphus, tijdens zijn klim naar boven,
Hoefde zichzelf niet van de gelegenheid te beroven
En kon steels en stiekem een vlam van Hades doven
Zonder ooit aan krampachtig huppelen te moeten geloven
Als laatste: Arthur, magisch en bebaard
Voelde zich nooit ook maar enigszins bezwaard
Om zijn Excalibur (en dan bedoel ik niet zijn zwaard…)
Te legen, achterin de stal van zijn edele paard
Maar wij stervelingen, van elke mythe ontdaan
Krijgen het wildplassen maar niet gedaan
Want even zeldzaam als een Goudse maan
Is een man die onopvallend aan de kant van d’weg stil kan staan
Terwijl voor vrouwen de kans nog kleiner is,
En er toch voor hen ook niets fijner is
Dan te zitten op een toilet, schoon en fris,
Van plastic, of eentje die wat porseleiner is
Als goud is nog wel het moment waard
Wanneer iemand wederom het prangende probleem aankaart
Maar tegelijkertijd identificeert waar hij naar staart
Met een “Daarzo!”: Verlichting van Sanitaire Aard!
Dan joelt eenieder en staakt het kwartet
Bergt de Fristi op, en zorgt dat niets de doorgang meer belet
De tijd van ontlading is gekomen, wat een dolle pret
Om na de zoektocht te zijn aangekomen bij het openbaar toilet!
Geen gerelateerde berichten.



