Niet om heel wetenschappelijk uit de hoek te komen, maar ons inziens wordt er te weinig aandacht besteed aan het onderstaande fenomeen. Ga zelf maar eens na hoeveel mensen in je vriendenkring aan dit euvel lijden en beoordeel zelf of het opgenomen zou moeten worden in de volgende editie van de DSM-IV.
Het voorhoofd kunstig gekreukeld
De mond in een peinzende plooi
De wijsvinger tikt tegen een rode koon
De ogen half glazig als dooi
De voeten gekruist of devoot naast elkaar
De handen onder ‘t hoofd, als een rek
Zo bereid je je fysiek volkomen voor
Op het belangrijke Diepe Gesprek
De lach parelend, doch serieus
De woorden als blâren in de wind
Geloof je in toeval, of geloof je in God?
En was karma je altijd goed gezind?
De sterren komen op tafel, in huizen van Mars
Tussen nasi en rijen bestek
Want er is geen plaats, nee geen enkele plaats
Die niet goed is voor een Diep Gesprek
Het verband tussen hartlijn en haarkleur
Wil je kinderen of liever een hond?
Zijn de ogen de spiegels van de zalige ziel
Ja, je weet nooit wat er van zo’n gesprek komt.
En voor je het doorhebt, is ‘t diner voorbij
En nadert het het onvermijdelijke vertrek
Maar het afscheid geeft niets, want jullie hebben een Band
En dat alleen door één Diep Gesprek.




Zeker goed dit!
“En dat alleen door één Diep Gesprek.”
Alleen is het moeilijk om daarna op een ‘normaal’ gesprek over te gaan