Loading ...Mensen, wees niet ongerust, dit wordt geen vieze column over de fecaliën die ieders lichaam onvermijdelijk moeten verlaten. In deze column wil ik het modeverschijnsel ‘kak’ behandelen. Ik neem aan dat ik de symptomen niet meer uitgebreid aan jullie voor hoef te leggen, maar hierbij toch even een korte diagnose:
- puntschoenen
- shirts en blouses met de kraag omhoog
- parelkettingen
Voor de mensen die nu met opengesperde mond en ogen naar het scherm zitten te kijken: “Ja, jullie zijn óók kak.”
Maar maak je geen zorgen; dit is geen column die het afkraakt, neerhaalt, denigreert of welk ander synoniem dan ook. De reden hiervoor? Ondergetekende behoort sinds kort tot de groep personen die het leuk vinden zich ‘kak’ te kleden. Natuurlijk heb ik wel eerst heel experimenteel in de privacy van mijn kamer geprobeerd een parelkettinkje om te doen, voordat ik mijn met puntschoen omhulde voet buiten de deur durfde te zetten, maar toen ik daar eenmaal in de lentezon stond en mijn nieuwe uiterlijk in de weerspiegeling van het raam zag… ging er een wereld voor me open. Wat een vrijheid! Wat een openbaring!
Met de kraag fier omhoog fiets je door de stad alsof niemand je wat kan maken. Met je schoenen klik-klak je door de HEMA alsof je de eigenaar van het bedrijf bent. Je speelt verveeld met de parels om je nek als je bij de slager net iets te lang moet wachten op je “Half pondje gehakt, alstu, maarr mag ook wel een grrammetje meerr zijn, hoorr! De zucht van ergernis die degene achter je uitstoot als je haar finaal omverloopt om op tijd aan te komen bij die schattige Vuitton-tas smoor je in de kiem met een pracht van een hautaine blik die de boosheid even efficiënt neerslaat als de wolk parfum die achter je zweeft de mussen buiten uit de bomen laat vallen.
Het wordt een ware manier om je lotgenoten en zielsverwanten te herkennen. In de bus knik je minzaam naar de ‘plebs’, tot je oog valt op een omhooggeslagen kraag, een uitgerekte schoenpunt – en kan het waar zijn? – een glinster van parelmoer om een nek. Met een stralende glimlach begroet je die uiterst sympathieke stijlverwante, om daarna met een tevreden uitdrukking op je gezicht de Cosmo uit je tas te halen en je te verdiepen in een artikel over Jennifer Aniston’s nieuwe haar.
Eenmaal thuis doe je voorzichtig de ketting af, de schoenen uit en de kraag omlaag, voordat je achter je computer gaat zitten en deze column schrijft. Want ‘kak’ is en blijft natuurlijk een luxe.
Emma, WSNO, 2005
Geen gerelateerde berichten.
en je komt niet eens uit het Gooi (toch???)