Loading ...Na het een aantal keren te hebben opgebracht in de huiselijke kring, en louter negatieve en ontwijkende reacties geretourneerd te hebben gekregen, leek het me hoog tijd om een van de grootste sociale faux passes aan de kaak te stellen, en hem zo ook uit de taboesfeer te halen. We zijn er allemaal waarschijnlijk, betreurenswaardig als het is, wel eens aan blootgesteld, en het heeft ons allemaal ongetwijfeld getekend in manieren waarvan we nooit dachten dat we getekend zouden kunnen worden.
En toch zijn er, onbegrijpelijk, nog mensen die er op staan hem in huis te halen, neer te zetten in het kleinste kamertje, en gasten fris en vrolijk te wijzen op dit ware sanitaire martelwerktuig; De Plonswc. Ook wel bekend als De Billenwasser en de Feca-Fontein.
Snapt dan geen van de lieve gastheren en gastvrouwen dat hun geëerde logees niet hun edele delen verfrist willen hebben door het water dat andere mensen met gegronde redenen net door het toilet hebben gespoeld, teneinde hun eigen boodschappen in het riool af te leveren? Is het werkelijk nu echt humaan om je huisgenoten te trakteren op een dergelijke behandeling, en hun getraumatiseerde zielen daarna nog verder te verwonden door ze te dwingen het omhooggesprongen water van de closetvloer te dweilen? Kunnen ze met een gerust hart slapen in de wetenschap dat die dag weer meerdere mensen het slachtoffer zijn geworden van hun potperikelen? En waarom, vooral, waarom?? Niet voor niets deden Neanderthalers hun behoefte op een stapeltje bladeren, in plaats van boven een kuil vol modderig water. En er is een reden dat de Egyptenaren hun urinoir-urnen bedekten met een laagje zand in plaats van 3 kubieke deciliter H2O.
Waarom gaan al deze mensen toch tegen die eeuwenoude wet in, die dicteert dat een mens in vrede een ontlastende verklaring moet kunnen afleggen zonder de vruchten van zijn arbeid bij het neerdalen weer terug te krijgen met de kracht van een Duitse torpedo?
Ik zal het je zeggen, want het is mij overduidelijk met wat voor individuen de mensheid hier te maken heeft. Ze zijn lui. Te lethargisch om de wc-kom uit te schrobben, te laks om eens in de zoveel tijd wat bleek op het plas-plateautje te gieten, te lusteloos om hun gasten te geven wat ze diep in hun hart zelf ook willen, namelijk een spatvrije drukplek.
Zijn ze vanwege deze masochistische houding daarom ook ons medelijden waard? Een korte aarzeling schudt mijn gelederen, maar ferm zeg ik toch “Nee!” Hun minachting voor onze gemoederen spreekt boekdelen over hun apert niet-bestaande resolutie ooit nog eens een presenteer-plee aan te schaffen, en aangezien billen eens bespat mij geenszins de vernedering van het nogmaals toiletpapier te moeten pakken laten vergeten, mijd ik, en raad ik verder iedereen hetzelfde aan, plonswc-houders voor het leven. Beslist geen ‘luctor et emergo’* voor mij, maar ‘advenio, cado et abeo’**.
Laat ons toch gaan in vrede
Ach, verwijder gaarne onze reden
Jullie wc voortaan te vermijden
En speciaal voor die grote beurt t’rug te rijden
Naar ons eigen huis en toilet,
Ver van jullie gastvrij bed
Emma, 2006
* Ik worstel en ontzwem
** Ik kom (tevoorschijn), val en verdwijn (voorgoed)
Geen gerelateerde berichten.
